Сцяг Чацвер, 25 ліпеня 2024
Усе навіны
Усе навіны
Грамадства
20 чэрвеня 2024, 17:01

Факты на стол. МЗС Беларусі і Расіі прадставілі даклад аб сітуацыі з правамі чалавека за мяжой

Фота з архіва
Фота з архіва
20 чэрвеня, Мінск /Кар. БЕЛТА/. Міністэрствы замежных спраў Беларусі і Расіі падрыхтавалі першы сумесны даклад аб сітуацыі з правамі чалавека ў асобных краінах. Тэкст дакумента апублікаваны раніцай 20 чэрвеня на сайтах знешнепалітычных ведамстваў, паведамляе БЕЛТА.

Агляд прадстаўлены ў адносінах да больш як 40 краін. Сярод іх шмат краін Еўрасаюза (у тым ліку бліжэйшыя суседзі Беларусі), Вялікабрытанія, ЗША, Канада, Японія, Аўстралія і Новая Зеландыя, Украіна, Малдова і іншыя.

У адносінах да кожнай з краін прадстаўлены вельмі падрабязны даклад з прывядзеннем канкрэтных фактаў. У якасці візуальнага пацвярджэння ў дадатку прыведзены шматлікія фатаграфіі. Звяртае на сябе ўвагу вельмі вялікі аб'ём дакумента - больш за 1800 старонак! Калі не па прыгажосці мастацкага выкладу, то па глыбіні і маштабнасці гэта праца параўнальная хіба што з раманам "Вайна і мір" Льва Талстога.

"Факты на стол, - гаворыць фраза Прэзідэнта Беларусі Аляксандра Лукашэнкі, якая стала крылатай. І дыпламаты дзвюх краін прадставілі іх з лішкам.
Зварот да чытачоў падпісаны ад імя беларускага намесніка міністра Юрыя Амбразевіча і расійскага - Сяргея Вяршыніна. Як адзначаецца, сабраныя ў дакладзе факты наглядна дэманструюць, што для заходніх "узорных дэмакратый" у прынцыпе аказаліся характэрныя расісцкія, неакаланіяльныя погляды.

"Яркім пацвярджэннем таго з'яўляецца іх імкненне ўкараняць прыдуманы імі ж "парадак, заснаваны на правілах", яго проціпастаўленне міжнароднаму праву. У гэтым падыходзе ў наяўнасці расісцкае па сутнасці дзяленне дзяржаў на "маючых права" гэтыя правілы ствараць і тых, хто павінен беспярэчна іх прытрымлівацца, нават ва ўрон сваім нацыянальным інтарэсам", - гаворыцца ў звароце.

У дакладзе аўтары прывялі рэальныя прыклады з сучаснага і нядаўняга мінулага, у большасці добра вядомыя ўсім, - як ілюстрацыю негатыўных праяў і тэндэнцый у сферы правоў чалавека, якім неабходна процістаяць намаганнямі ўсёй канструктыўна настроенай міжнароднай супольнасці. "З улікам гэтага пры вывучэнні "краінавых" раздзелаў гэтага даклада рэкамендавалі б чытачам браць пад увагу той факт, што менавіта гэтыя дзяржавы актыўна спрабуюць праводзіць "экспарт" дэмакратычных і праваабарончых стандартаў пад выглядам універсальных і ўказваць іншым на іх "недахопы", а па сутнасці - умешвацца ў іх унутраныя справы. Пад гэтым выглядам  "калектыўны Захад", які колькасна ўступае астатняму свету, ставіць пад беспадстаўную крытыку праваабарончую сітуацыю ў непажаданых ім краінах Сусветнай большасці - непажаданых толькі тым, што маюць свой незалежны знешнепалітычны парадак дня і адстойваюць уласныя гістарычныя, культурныя і рэлігійныя каштоўнасці і нормы, пры гэтым нікому іх не навязваючы", - звяртаюць увагу намеснікі міністраў.

У прадмове адзначаецца, што адной з самых сур'ёзных праблем застаецца практыка прымянення так званых двайных стандартаў пры ацэнцы тых ці іншых праваабарончых сітуацый і з'яў.

"У шэрагу краін адкрыта вядзецца прапаганда расісцкіх ідэй і каштоўнасцей, паднімаюць галаву нацыянал-радыкалы. І гэта адбываецца, нягледзячы на ​​прававыя механізмы, якія функцыянуюць у рамках ААН, АБСЕ і шэрагу іншых міжнародных арганізацый, нацэленыя на процідзеянне гераізацыі нацызму, расізму, ксенафобіі і звязанай з імі нецярпімасці. Ужо даволі выразна вылучаецца група дзяржаў, дзе структурныя праявы расізму і нецярпімасці пранізалі ўсе сферы грамадскага жыцця (іх аналіз уключаны ў адпаведныя раздзелы гэтага даклада). Узмацняюцца спробы раскалоць грамадства па нацыянальнай і моўнай прыкметах", - падкрэсліваюць аўтары дакумента.

Акрамя гэтага, у шэрагу краін адзначаны ўстойлівы рост колькасці ксенафобскіх і расісцкіх праяў, усплёскаў агрэсіўнага нацыяналізму, шавінізму, іншых форм расавай і рэлігійнай нецярпімасці. Бяздзейнасць жа ўлад імі ж апраўдваецца крывадушнымі спасылкамі на нібы абсалютны характар ​​права на свабоду выказвання думкі.
"Зрэшты, такое патуранне не з'яўляецца нечым новым, тым больш што для заходніх "узорных дэмакратый" далёка не чужыя расісцкія, неакаланіяльныя погляды - прыкладаў таго ў наш час, і тым больш у гісторыі ХХ стагоддзя, і асабліва Другой сусветнай вайны, мноства. Такую двудушнасць Захаду прадэманстравалі падзеі 2022 года і аб'яўлены ім "крыжовы паход" супраць "рускага свету", - гаворыцца ў прадмове.

Асобна аўтары даклада згадваюць намаганні заходніх краін і іх саюзнікаў па перапісванні гісторыі Другой сусветнай вайны і рэвізіі яе вынікаў, цынічныя спробы абялення ваенных злачынцаў і іх памагатых - тых, хто ствараў і ўвасабляў на практыцы тэорыю расавай перавагі. У гэтым жа шэрагу - праслаўленне калабарацыяністаў, якія супрацоўнічалі з нацыстамі, пад выглядам удзельнікаў нацыянальна-вызваленчых рухаў з уключэннем адпаведных прадметаў у праграмы агульнай абавязковай адукацыі і шырокіх намаганняў па абяленні злачынцаў.

"Зыходзячы з аналізу прыведзенай у дакладзе інфармацыі ў якасці агульнай высновы напрошваецца наступнае меркаванне. У новым свеце, у аснову якога павінна быць пакладзена больш справядлівая сістэма міжнародных адносін, вельмі неабходна поўная рэалізацыя прынцыпу суверэннай роўнасці дзяржаў, гістарычных, культурных, рэлігійных і нацыянальных асаблівасцей кожнай краіны, - робяць высновы аўтары дакумента. - Толькі пры выкананні гэтых умоў будзе магчыма поўнае выкараненне негатыўных наступстваў каланіялізму, неакаланіяльнага мыслення, расізму, расавай дыскрымінацыі і звязаных з імі відаў нецярпімасці. Гэта дасць магчымасць прадухіляць неправамерныя спробы асобных краін "падмяць" пад сябе сістэму міжнароднага права і выкарыстоўваць яго ўніверсальныя праваабарончыя механізмы ў сваіх вузкакарыслівых мэтах".

Ніжэй прыводзім толькі асобныя прыклады сітуацыі з правамі чалавека ў шэрагу краін, пералічаныя ў дакладзе. Поўнасцю з дакументам можна азнаёміцца ​​на сайтах знешнепалітычных ведамстваў Беларусі і Расіі.

Літва

Сітуацыю з правамі чалавека ў Літве аўтары даклада характарызуюць як неспрыяльную, але і яна няўхільна прадаўжае пагаршацца: "У краіне па-ранейшаму адзначаюцца шматлікія выпадкі абмежавання свабоды выказвання думак, дыскрымінацыі нацыянальных меншасцей, перш за ўсё ў адукацыйнай сферы, праявы ксенафобіі і антысемітызму, праследаванні па палітычных і іншых матывах, а таксама праслаўленне нацызму і ашалелая русафобія".

Негатыўны стан спраў ускладняе сур'ёзны эканамічны крызіс, які праявіўся не толькі ў Літве, але і ў іншых дзяржавах Балтыі. "Макраэканамічныя паказчыкі трох краін (Літвы, Латвіі і Эстоніі. - Заўвага БЕЛТА) апошнім часам імкліва зніжаюцца. Яны аказаліся сярод  лідараў ЕС па спадзе ВУП і прамысловай вытворчасці. Акрамя гэтага, мясцовае насельніцтва зведвае на сабе рэзкае падаражанне асноўных тавараў і паслуг, рост камунальных тарыфаў і высокую інфляцыю", - адзначаецца ў дакуменце.
Літоўскія ўлады выкрыты ў рэабілітацыі бандытаў, забойцаў і нацыстаў. Сярод іх - "лясныя браты" (у літоўскай інтэрпрэтацыі - "партызаны"). Іх прадстаўляюць пад выглядам "герояў нацыянальна-вызваленчага руху" і "змагароў з савецкай уладай". Але трэба нагадаць, што на сумленні атрадаў гэтых "дзеячаў" колькасцю да 30 тыс. чалавек, якія дзейнічалі на тэрыторыі Літвы з 1944 па 1956 год, забойствы звыш 25 тыс. грамадзянскіх людзей, у тым ліку дзяцей, жанчын і старых. Большасць ахвяр - этнічныя літоўцы. Многія з бандытаў з'яўляліся калабарацыяністамі, уваходзілі ў структуры акупацыйнай адміністрацыі Трэцяга рэйха і былі непасрэдна датычныя да Халакосту ў Літве ў гады Другой сусветнай вайны.

Кіраўніцтва Літвы таксама прыкладае намаганні па праслаўленні ўдзельнікаў нацысцкай "Вафен-СС" і ўкрывальніцтве ад суда калабарацыяністаў, якія засталіся жывыя. У пачатку студзеня 2022 года стала вядома, што ўлады Літвы (як раней і Латвіі) афіцыйна адмовіліся аказваць Беларусі дапамогу ў расследаванні крымінальнай справы аб генацыдзе беларускага народа ў гады Вялікай Айчыннай вайны. Вільнюс і Рыга адмовілі ў прававой дапамозе Мінску ў расследаванні масавага забойства мірнага насельніцтва, а ў якасці апраўдання ўказалі, што такое ўзаемадзеянне можа паўплываць на пытанні іх нацыянальнай бяспекі.

Малдова

Складваецца трывожна і сітуацыя з захаваннем асноўных правоў чалавека ў Малдове. "Правячыя сілы вядуць краіну да поўнага краху эканомікі, яе трапляння пад поўную залежнасць ад заходніх фінансавых устаноў і да дэмаграфічнай катастрофы ў выніку масавай эміграцыі, - адзначаюць аўтары даклада. - Тое, што адбываецца сёння ў Малдове, практычна цалкам супадае з тымі працэсамі, якія назіраліся ва Украіне. Рэжым Маі Санду падобна да Уладзіміра Зяленскага, а да яго Пятра Парашэнкі, "на шляху да еўраінтэграцыі" імкнецца таталітарнымі метадамі "адмяніць" цэлы этап гісторыі ўласнай краіны, знішчыўшы ўсю савецкую спадчыну, у тым ліку і любыя праявы культуры нацыянальных меншасцей. Больш таго, дзеля ўступлення ў ЕС малдаўскія ўлады нават дэманструюць гатоўнасць знішчаць нацыянальную - малдаўскую - ідэнтычнасць краіны, выдаючы яе за румынскую".

Па ўказанні заходніх куратараў афіцыйны Кішынёў капіруе ў сваёй палітыцы дзеянні нацыяналістычных рэжымаў Украіны і краін Балтыі, заснаваныя на русафобіі і запазычаным з часоў халоднай вайны пячорным антысаветызме. "Такі курс культывуе ў грамадстве ідэю, згодна з якой процістаянне з Расіяй цяпер або ў мінулым, уключаючы СССР, становіцца безагаворачна правільным, штучна фарміруецца тоеснасць паняццяў "рускі - камуністычны - фашысцкі", - гаворыцца ў дакладзе.

Польшча

"Цяперашнія польскія ўлады робяць усё магчымае для фальсіфікацыі гісторыі Другой сусветнай вайны, слепа мяркуючы, што гэта будзе садзейнічаць паляпшэнню іміджу краіны. Прычынна-выніковыя сувязі і ацэнка падзей таго трагічнага для ўсяго чалавецтва перыяду мэтанакіравана скажаюцца дзеля палітычнай кан'юнктуры. Распаўсюджваюцца тэзісы, якія адмаўляюць вырашальны ўклад Чырвонай Арміі ў разгром гітлераўскай Германіі, а таксама прыкладаюцца намаганні па ліквідацыі савецкай/расійскай ваенна-мемарыяльнай спадчыны ў Польшчы, - гаворыцца ў дакладзе. - Пад сцягам барацьбы з "савецкай прапагандай" і фарміраваннем "правільнай" гісторыі Другой сусветнай вайны ў Польшчы распаўсюджваецца культ нават такіх "змагароў з камунізмам", якія заплямілі сябе супрацоўніцтвам з нацыстамі, ваеннымі злачынствамі і забойствамі мірнага насельніцтва".
Польшча з'яўляецца адной з краін, улады якой актыўна вядуць вайну з помнікамі і мемарыяламі ў гонар байцоў Чырвонай Арміі, якія загінулі ў час вызвалення краіны ад нацызму ў гады Другой сусветнай вайны. Фіксуюцца нярэдкія выпадкі распаўсюджвання прадукцыі з нацысцкай сімволікай або публікацыі прац нацыстаў. Так, у студзені 2021 года выйшла другое ў Польшчы (першае ўбачыла свет у пачатку 1990-х гадоў) выданне кнігі Адольфа Гітлера "Майн кампф" пад выглядам акадэмічнага выдання. Гэты факт выклікаў абурэнне і ў самой Польшчы.

Звярнулі ўвагу аўтары даклада і на ўсё большыя ў Польшчы праявы ксенафобіі і нецярпімасці ў адносінах да мігрантаў. Польскія і міжнародныя праваабарончыя НУА звязваюць гэта з прыходам да ўлады ў кастрычніку 2015 года нацыянал-кансерватыўнай партыі "Права і справядлівасць" (ПіС) і рэформамі, якія ёю праводзяцца.

Здабыткам грамадскасці стала жорсткае абыходжанне польскіх пагранічнікаў з бежанцамі, многія з якіх атрымалі калецтвы або нават загінулі ад неправамерных дзеянняў.

"У той жа час праваабарончыя структуры абыходзяць увагай дэструктыўную ролю Польшчы пры развіцці міграцыйнага крызісу і празмерна жорсткае стаўленне польскіх пагранічнікаў да нелегальных мігрантаў. Адсутнічае экспертная ацэнка і мерам па будаўніцтве на граніцы з Беларуссю сцяны, прынятым Варшавай нібыта для абароны ад нелегальных міграцыйных патокаў, а таксама тых разбуральных экалагічных наступстваў, да якіх яны ўжо прывялі і якія выклічуць у далейшым (значная частка гэтых збудаванняў праходзіць па тэрыторыі ўнікальнага прыроднага комплексу Белавежскай пушчы - буйнейшага захаванага ў Еўропе рэліктавага ляснога масіву)", - адзначылі аўтары даклада.
Цікава таксама, што стаўленне да мігрантаў шмат у чым залежыць ад іх краіны паходжання. Жорсткія адносіны польскія ўлады дэманструюць у адносінах да выхадцаў з рэгіёна Блізкага Усходу і Паўночнай Афрыкі. Акрамя перашкод у перасячэнні польскай граніцы, тыя мігранты, якія ўсё ж такі трапляюць на тэрыторыю Польшчы, часта ўтрымліваюцца ў спецыялізаваных закрытых цэнтрах для іншаземцаў, якія знаходзяцца ў веданні польскай пагранічнай службы.

Засмучальны стан такіх устаноў прызнаюць нават польскія афіцыйныя асобы. Умовы ў такіх цэнтрах горшыя, чым у турмах: у адным пакоі размешчаны 25 чалавек, на аднаго чалавека прыпадае каля 2 кв.м (пры тым што стандарт у польскіх турмах - 3 кв.м), туалеты знаходзяцца на вуліцы за сотні метраў ад жылых памяшканняў. Адзначаецца таксама нізкі ўзровень медыцынскай і псіхалагічнай дапамогі.

ЗША

"У Злучаных Штатах працвітае сістэмны расізм і паліцэйскае самавольства. Нацменшасці становяцца ахвярамі дыскрымінацыі і сацыяльнай няроўнасці. Не вырашана праблема з бяздомнымі. З пастаянным уціскам свабод сутыкаюцца імігранты і зняволеныя, у тым ліку непаўналетнія. Журналісты не адчуваюць сябе ў бяспецы і становяцца ахвярамі нападаў. Планы амерыканскай адміністрацыі па закрыцці спецізалятара Гуантанама па-ранейшаму застаюцца нявыкананымі. Нездаволенасць грамадзян парушэннямі ў галіне выбарчых правоў толькі ўзмацняе раскол у амерыканскім грамадстве. Альтэрнатыўная думка ўсё часцей трапляе пад цэнзуру ў СМІ і сацсетках", - гаворыцца ў дакладзе.

Адзін з прыкладаў - у ЗША жанчыны з ліку карэннага насельніцтва па-ранейшаму зведваюць непрапарцыянальна высокі ўзровень  сексуальнага насілля, не маюць доступу да базавай дапамогі пасля згвалтавання.
Амерыканскія ўлады таксама прадаўжаюць рэзка абмяжоўваць доступ да прыстанішча на амерыкана-мексіканскай граніцы: "Супрацоўнікі пагранічнага кантролю ажыццявілі непатрэбнае і незаконнае выдварэнне амаль 1,5 млн бежанцаў і мігрантаў на граніцы ЗША і Мексікі, людзей выдваралі ў масавым парадку без доступу да працэдур прадастаўлення прыстанішча".
Акрамя таго, 30 мужчын-мусульман па-ранейшаму самавольна і бестэрмінова ўтрымліваюцца амерыканскімі ваеннымі ў вядомым следчым ізалятары на ваенна-марской базе ЗША ў заліве Гуантанама (Куба) у парушэнне міжнароднага права. Пры гэтым улады не дасягнулі значнага прагрэсу ў закрыцці гэтага аб'екта, нягледзячы на ​​заяўлены адміністрацыяй Байдэна намер зрабіць гэта.
Урад ЗША не змог прыняць значныя меры па наглядзе за дзейнасцю паліцыі і яе падсправаздачнасці, абяцаныя адміністрацыяй дзеючага прэзідэнта краіны ў адказ на агульнанацыянальныя пратэсты супраць паліцэйскага насілля. Важна, што непрапарцыянальна церпяць ад прымянення паліцыяй смяротнай сілы менавіта прадстаўнікі чарнаскурага насельніцтва краіны. Сістэмны расізм у адносінах да асоб афрыканскага паходжання літаральна пранізвае амерыканскія паліцэйскія сілы і сістэму крымінальнага правасуддзя.

Заканадаўцы ў 36 штатах і на федэральным узроўні прадставілі больш за 80 законапраектаў, якія абмяжоўваюць свабоду сходаў, прычым дзевяць штатаў прынялі 10 такіх законапраектаў у якасці закону.

Ніхто не быў прыцягнуты да адказнасці і за сістэматычныя парушэнні правоў чалавека, учыненыя ў тайнай сістэме ўтрымання пад вартай пад кіраваннем ЦРУ, уключаючы насільныя знікненні, катаванні і іншыя віды жорсткага абыходжання.
Пры ўсім гэтым ЗША ўвялі больш аднабаковых санкцый, чым любая іншая краіна ў свеце, і яны па-ранейшаму іх уводзяць супраць больш як 20 краін.

Нельга не адзначыць і грубыя парушэнні ў галіне міжнароднага гуманітарнага права, якія дапускаюцца амерыканскімі ўладамі на тэрыторыі трэціх дзяржаў. Пад "традыцыйным" прыкрыццём неабходнасці барацьбы з тэрарызмам ЗША прадаўжалі нявыбарачнае прымяненне ваеннай сілы за мяжой. У выніку колькасць ахвяр сярод мірнага насельніцтва толькі ўзрасла.

"Кіруючыся прынцыпам экстэрытарыяльнасці амерыканскай юстыцыі, ЗША "палююць" на грамадзян суверэнных дзяржаў па ўсім свеце, груба парушаючы адпаведныя міжнародна-прававыя двухбаковыя дамоўленасці, у тым ліку ігнаруючы нормы нацыянальнага заканадаўства гэтых дзяржаў, - гаворыцца ў дакладзе. - Амерыканцы і падкантрольныя ім НУА аказваюць актыўную падтрымку ультраправым і неанацысцкім рухам на постсавецкай прасторы і ў Еўропе, называючы іх членаў "змагарамі за свабоду", а іх куміраў з ліку памагатых нацыстаў - "дзеячамі нацыянальна-вызваленчых рухаў".

Украіна

"Пачынаючы з 2014 года, калі ўладу ў Кіеве ў выніку зрэжысіраванага Захадам антыканстытуцыйнага ўзброенага дзяржперавароту захапілі нацыяналісты, парушэнні асноўных правоў і свабод чалавека на Украіне прынялі масавы і сістэмны характар. Паскоранымі тэмпамі пры актыўным заахвочванні з боку заходніх куратараў у краіне адбываецца фарміраванне грамадства на аснове нацысцкіх ідэй. У гэтых мэтах Кіеў паслядоўна прыкладае намаганні па правядзенні агрэсіўнай прапаганды неанацызму, якая суправаджаецца перапісваннем гісторыі Вялікай Айчыннай і Другой сусветнай войнаў і культываваннем нацыяналістычных настрояў сярод шырокіх слаёў украінскага грамадства", - гаворыцца ў дакладзе.
Аўтары дакумента падкрэсліваюць, што праслаўленне нацызму, заахвочванне яго пранікнення ва ўсе сферы грамадскага жыцця, сістэмнае падаўленне правоў чалавека, апазіцыі і іншадумства, а таксама барацьба з усім, што звязана з Расіяй, сталі на Украіне мэтанакіраванай палітыкай яе ўлад. Нараўне з гэтым у краіне паслядоўна праводзіцца курс на прымусовую ўкраінізацыю ўсіх сфер грамадскага жыцця і асіміляцыю нацменшасцей.

Шэраг даследчыкаў канстатуюць, што кіеўскі рэжым зведаў палітычную мутацыю. "Дзеючы рэжым, узяўшы на ўзбраенне ідэалогію і практыку ўкраінскіх нацыянал-радыкалаў, па сутнасці, перарадзіўся ў неанацысцкую дыктатуру. Для такога рэжыму стан вайны і прымяненне самага шырокага спектра рэпрэсіўных мер неабходны ў якасці адзінага і пры гэтым найбольш дакладнага спосабу захаваць сваё панаванне. Ён існуе, пакуль падтрымліваецца высокі градус эскалацыі ў грамадстве, прадаўжаецца ўзброенае проціборства са знешнім ворагам. У гэтых мэтах яму аказваецца масіраваная заходняя дапамога, перш за ўсё ваенная. Спыненне канфлікту для такога рэжыму будзе раўназначным спыненню яго існавання", - канстатуюць аўтары дакумента.

Ва Украіне таксама рэгулярна парушаецца права на свабоду і асабістую недатыкальнасць, фіксуюцца шматлікія факты незаконных арыштаў і далейшага ўтрымання пад вартай, катаванняў, запалохвання, бесчалавечнага і жорсткага абыходжання, накіраванага перш за ўсё на прымушэнне затрыманых да прызнання віны. Беспрэцэдэнтныя маштабы набыло праследаванне палітычных апанентаў, незалежных журналістаў і медыякампаній, непажаданых уладам членаў грамадскіх арганізацый, якое, як правіла, суправаджаецца спасылкамі на неабходнасць барацьбы з "расійскай агрэсіяй" і "сепаратызмам". У гэтых мэтах кіеўскія ўлады актыўна задзейнічаюць удзельнікаў радыкальных нацыяналістычных структур, якія нярэдка пераступаюць закон, але пры гэтым застаюцца беспакаранымі.
Ва Украіне на дзяржаўным узроўні праводзіцца палітыка фальсіфікацыі гісторыі, абялення нацысцкіх злачынцаў і фашысцкіх памагатых. Пад гэтыя мэты кіеўскім рэжымам падвярстана нарматыўная прававая база.

Германія

У ФРГ адзначаецца двайны падыход да праваабарончай праблематыкі. З аднаго боку, гэтыя пытанні актыўна выкарыстоўваюцца германскімі ўладамі як зручны рычаг націску на замежных партнёраў. "Пры гэтым прымяняе яго афіцыйны Берлін у адносінах да замежных дзяржаў таксама вельмі выбарачна, пры неабходнасці "закрываючы вочы" нават на абуральныя выпадкі парушэння. Сама ж германская дзяржава, як правіла, безапеляцыйна не прымае любыя абвінавачанні ў свой адрас, звязаныя з парушэннямі правоў чалавека, якія адбываюцца ў Германіі". Адпаведныя інцыдэнты не атрымліваюць у нямецкіх сістэмных СМІ належнага асвятлення і часта проста замоўчваюцца", - адзначаецца ў дакладзе.

Разам з гэтым у Германіі ўсё больш выразна праяўляецца тэндэнцыя да пашырэння паўнамоцтваў праваахоўных органаў і спецслужбаў, звязаных з уварваннем у асабістае жыццё грамадзян.
Асаблівую трывогу аўтараў даклада выклікае стаўленне да пытанняў гістарычнай памяці, якое мяняецца ў ФРГ. На дзяржаўным узроўні пакуль яшчэ прызнаецца гістарычная адказнасць краіны за злачынствы нацысцкага рэжыму. З заканадаўчага пункту гледжання ў крымінальным парадку праследуюцца публічнае адмаўленне, апраўданне або прымяншэнне цяжару злачынстваў нацыянал-сацыялізму, публічнае адабрэнне або праслаўленне нацысцкай тыраніі, распаўсюджванне прапагандысцкіх матэрыялаў і выкарыстанне сімволікі антыканстытуцыйных арганізацый, да якіх прылічаюцца ў тым ліку нацысцкія і неанацысцкія. "Нягледзячы на ​​разуменне ў правячых колах ФРГ недапушчальнасці спроб рэанімацыі нацысцкай ідэалогіі і тэорыі расавай перавагі і пакуль яшчэ прызнаваемай негатыўнай ролі Германіі ў Другой сусветнай вайне, трывогу выклікаюць і дзеянні саміх германскіх улад адносна захавання гістарычнай памяці, і праявы неанацысцкай ідэалогіі, якія множацца ў краіне", - гаворыцца ў апублікаваным дакуменце.
Калі ж звярнуцца да сітуацыі сённяшніх дзён, то ў ліку ўсё большых у апошнія гады ў палітычных элітах Германіі праяў расісцкіх ідэалогій варта, перш за ўсё, згадаць агрэсіўную русафобію, якая разгарнулася ў тым ліку на дзяржаўным узроўні і суправаджаецца бязмежнай падтрымкай кіеўскага рэжыму. У якасці прычыны для праследавання расійскіх грамадзян і суайчыннікаў германскія ўлады выкарыстоўвалі пачатую Узброенымі Сіламі Расійскай Федэрацыі ў лютым 2022 года спецыяльную ваенную аперацыю па дэнацыфікацыі і дэмілітарызацыі Украіны і абароне мірных жыхароў Данбаса.-0-
Падпісвайцеся на нас у
Twitter
Топ-навіны
Свежыя навіны Беларусі